Hemoroidy

HemoroidyOceń:
(3.81/5 z 26 ocen)
dr n. med. Włodzimierz Zych
Hemoroidy
Fot. sxc.hu/willsun

Co to są hemoroidy?

Guzki krwawnicze to fizjologiczna struktura odbytu. Są to trzy poduszkowate jamiste naczynia żylne wypełnione umiarkowanie krwią. Wyróżnia się guzki wewnętrzne wywodzące się z górnego splotu żył odbytniczych i guzki zewnętrzne z dolnego splotu odbytniczego. Granicą między nimi jest tzw. linia grzebieniasta, czyli brzeg odbytu. Ich funkcją jest uszczelnianie odbytu, co ułatwia pełną kontrolę oddawania gazów i stolca.

Kiedy dochodzi do ich nadmiernego wypełnienia, czyli przekrwienia, prawidłowe guzki krwawnicze powiększają się. Wtedy określa się je mianem hemoroidów. Zależnie od tego, który splot żylny jest przekrwiony wyróżnia się hemoroidy wewnętrzne, niewidoczne w początkowej fazie choroby i hemoroidy zewnętrzne, widoczne na skórze w pobliżu odbytu.

Inne choroby okolicy odbytu, o podobnym przebiegu i mylone z nimi to szczelina odbytu, przetoki, ropnie odbytowo-odbytnicze, zapalenie zwieraczy odbytu.

Czy wiesz, że...

Hemorrhoid pochodzi od greckich słów: haema - krew i rhoos - przepływ. Prawdopodobnie pierwszy użył go w opisie przypadłości Hipokrates ("Corpus Hippocraticum") w 460 roku p.n.e. Intrygujące słowo znane od tysięcy lat w różnych językach (emerods, `ophalim, techorim). Oznacza anatomiczną strukturę, atawistyczną u człowieka, a istotną dla przeżycia u zwierząt, gdyż uzupełniając aparat zwieraczowy zapobiega niekontrolowanemu oddawaniu gazów (i pozostawianiu śladu zapachowego - przyp. red.).
Jest to podśluzówkowy splot tętniczo-żylny nazwany splotem odbytniczym wewnętrznym, utworzony przez końcowe gałęzie tętnicy odbytniczej górnej; splot ten ma połączenie ze splotem zewnętrznym znajdującym się pomiędzy zwieraczem wewnętrznym i zewnętrznym odbytu oraz komunikuje się ze splotem naczyń żylnych podskórnych (splotem odbytniczym dolnym) w otoczeniu szpary odbytu.

Dr hab. med. Piotr Wałęga, Guzki krwawnicze i żylaki odbytu, Medycyna Praktyczna "Chirurgia" 2012/5

Jakie są przyczyny powstania hemoroidów?

Powiększanie się guzków krwawniczych (choroba hemoroidalna, hemoroidy) jest wyrazem przemijającego lub stałego wzrostu ciśnienia albo zastoju w odbytniczych splotach żylnych. Dochodzi do tego zarówno w sytuacjach całkiem codziennych, banalnych, jak i w przypadku poważniejszych problemów zdrowotnych. Ta pierwsza, częstsza kategoria to:

  • nawykowe zaparcie
  • biegunka
  • ciąża
  • siedzący tryb życia
  • biegi długodystansowe.

Hemoroidy występują także u osób z cięższymi, rzadszymi chorobami:

  • marskością wątroby
  • guzami miednicy małej
  • wrodzonym brakiem zastawek żylnych w żyłach trzewnych.

Czy jest to częste zjawisko?

Ocenia się, że hemoroidy występują u do 50% populacji osób dorosłych. Bardzo rzadko rozwijają się u dzieci.

Jakie są objawy?

Dominującym objawem jest:

  • krwawienie z odbytu. Jest to krwawienie świeżą krwią towarzyszące wypróżnieniu, szczególne w przypadku wytężonej defekacji w przebiegu zaparcia. Obecność skrzepów krwi, ciemnowiśniowej krwi lub smolista, czarna barwa stolca wskazują na inne, z reguły poważniejsze choroby. Jeśli krwawienie jest intensywne, widoczna jest krew w muszli klozetowej, jeśli jego natężenie jest mniejsze widoczne są tylko pasemka krwi powlekające stolec lub jedynie ślady krwi na papierze toaletowym. Krwawienie z hemoroidów jest najczęstszą przyczyną krwawienia świeżą, czerwoną krwią z odbytu. Zwykle hemoroidy nie prowadzą do niedokrwistości, ale w przypadku obfitych częstych krwawień może dojść nawet do głębokiej niedokrwistości.

Inne objawy choroby hemoroidalnej to:

  • uczucie niecałkowitego wypróżnienia
  • świąd i pieczenie w okolicy odbytu
  • ból, podrażnienie, dyskomfort w okolicy odbytu
  • wyciek śluzu
  • hemoroidy wewnętrzne, powiększając się podczas parcia na stolec mogą wypadać na zewnątrz i cofać się samoistnie do kanału odbytu. Niekiedy konieczne jest ich ręczne odprowadzenie, a w postaci bardzo zaawansowanej ulegają zadzierzgnięciu i nie można ich odprowadzić do środka. Wówczas hemoroidy są stale widoczne na zewnątrz odbytu i mogą być bolesne.

W przypadku wystąpienia zakrzepu w guzku krwawniczym zewnętrznym lub pęknięcia żyły pojawia bolesna okrągła, sinawa grudka widoczna na skórze w pobliżu odbytu. Po ustąpieniu ostrego stanu ból ustępuje, guzek z zakrzepem zmniejsza się i powstaje fałd skórny.

Jak się rozpoznaje hemoroidy?

Hemoroidy zewnętrzne są widoczne jako sinawe guzki w pobliżu odbytu. Hemoroidy wewnętrzne wyczuwa się palcem podczas bezpośredniego badania przez odbyt. Ich uwidocznienie jest możliwe podczas badania anoskopem. Jest to wykonany z przeziernego plastyku stożkowaty wziernik zakładany na rękojeść umożliwiającą wprowadzenie do odbytnicy oświetlającego jej wnętrze instrumentu nasmarowanego środkiem znieczulającym i poślizgowym. Ocena całej kilkunastocentymetrowej odbytnicy, czyli rektoskopia (zwana tez proktoskopią) jest możliwa po zastosowaniu nieco dłuższego tubusa. W każdym przypadku niedokrwistości lub znacznego krwawienia i u każdej osoby z krwawieniem z odbytu po 45. roku życia konieczne jest wykonanie kolonoskopii lub choćby sigmoidoskopii.

Kolonoskopia to badanie giętkim endoskopem wprowadzanym do kątnicy, czyli do najgłębiej położonego, początkowego odcinka jelita grubego. Światłowód endoskopu wiedzie światło do wnętrza jelita, a obraz, przewodzony elektronicznie z kamery umieszczonej na końcu aparatu, widoczny jest na monitorze. Sigmoidoskopia różni się od kolonoskopii mniejszym zasięgiem badania(zwykle do esicy włącznie), mniej kłopotliwym przygotowaniem jelita do badania i zwykle mniejszym dyskomfortem.

Hemoroidy
Ryc. Guzki krwawnicze różnego stopnia: A – hemoroidy I stopnia widoczne tylko w anoskopie; nie wychodzą poza kanał odbytu. B – hemoroidy II stopnia pozostają w kanale odbytu; widoczne w anoskopie. C – hemoroidy III stopnia widoczne w trakcie parcia na zewnątrz odbytu; możliwe do manualnego odprowadzenia po defekacji. D – hemoroidy IV stopnia, nieodprowadzalne; pozostają trwale poza kanałem odbytu.
Ryc. Michał Romaniszyn; źródło: dr hab. med. Piotr Wałęga, Guzki krwawnicze i żylaki odbytu, Medycyna Praktyczna "Chirurgia" 2012/5

Jak się leczy hemoroidy?

Leczenie zależne jest od zaawansowania choroby. W początkowej fazie ważne jest leczenie objawowe polegające na zniesieniu bólu i dyskomfortu. Zaleca się ciepłe kąpiele lub nasiadówki w naparze z kory dębu kilka razy dziennie po 10 minut. W przypadku silnego bólu można przyłożyć na okolicę odbytu okład z pokruszonego lodu.

W postępowaniu zachowawczym stosuje się przez kilka, kilkanaście dni czopki oraz kremy zawierające leki ściągające, przeciwzapalne, przeciwbólowe, a niekiedy antybiotyki czy glikokortykosteroidy.

Następnie, w celu uniknięcia ponownego wystąpienia objawów, zaleca się dietę zapobiegającą zaparciu, bogatą we włókna roślinne, przyjmowanie odpowiedniej ilości płynów, co przeciwdziała wystąpieniu zaparcia i pozwala na oddawanie stolca o miękkiej konsystencji bez wzmożonego parcia (zobacz także: Zaparcie). Pomocnicze znaczenie mogą mieć leki poprawiające integralność ściany naczyń krwionośnych, pochodne rutyny.

Bardziej zaawansowane postaci hemoroidów, uporczywy, nawrotowy przebieg choroby hemoroidalnej mogą wymagać leczenia zabiegowego. Są to: zakładanie gumowych opasek na hemoroidy, skleroterapia polegająca na wstrzykiwaniu środków chemicznych zamykających dopływ krwi do hemoroidów, koagulacja energią cieplną: laserowa, elektrokoagulacja lub koagulacja zimnem, czyli krioterapia. W skrajnych przypadkach wykonuje się wycięcie hemoroidów, czyli hemoroidektomię. Zabieg ten jest bolesny i wiąże się z większym ryzykiem powikłań.

Jak leczono hemoroidy?

Różne metody leczenia i leki w formie tabletek, maści czy czopków znane są od wieków, a nawet tysiącleci.
• W roku 41 n.e. rzymski medyk Dioscorides opisał dobroczynne działanie aloesu u chorych z dolegliwościami hemoroidalnymi.
• Żyjący w latach 130-200 n.e. Galen, medyk Marka Aureliusza, stosował aloes i pijawki w leczeniu hemoroidów.
• Zmiana przyzwyczajeń dietetycznych, higienicznych i większa aktywność ruchowa zmniejszają ryzyko wystąpienia choroby hemoroidalnej. Już w starochińskiej i japońskiej medycynie, aby zmniejszyć napięcie zwieraczy w przypadku dolegliwości hemoroidalnych stosowano akupunkturę lub ignipunkturę (maxibustion), czyli leczenie bodźcem cieplnym. Jak się okazuje, ma to swoje uzasadnienie poparte współczesnymi wynikami badań Schafika i wsp., który opisał odruch relaksacji zwieraczy po zadziałaniu bodźca cieplnego (thermosphincter reflex) (może też tłumaczyć rolę tzw. nasiadówek w łagodzeniu dolegliwości ze strony tego odcinka przewodu pokarmowego - przyp. red.).
• Legenda głosi, że św. Fiakr, patron ogrodników i proktologów, cierpiący po ciężkiej pracy z powodu wypadania hemoroidów, doznał cudownego uzdrowienia, siadając i modląc się na zimnym kamieniu. Wyraźny odcisk hemoroidów św. Fiakra pozostaje na kamieniu do dziś, a współczesna wersja leczenia zimnem - krioterapia - jest obecnie metodą, która może być stosowana u chorych z pojedynczymi guzkami II stopnia (lub jako leczenie uzupełniające metodą Barrona) albo z niewielkimi guzkami resztkowymi czy nawrotowymi leczonymi innymi metodami zabiegowymi. Krioterapia ze względu na ryzyko powikłań, dolegliwości bólowe i etapowość leczenia nie powinna być obecnie stosowana jako podstawowa metoda postępowania.
• Już w 25 roku p.n.e. Celsus dokonał "podwiązania guzka" u chorego z hemoroidami, a w 5-10 roku n.e. bizantyjscy medycy opisywali podwiązanie szypuły hemoroidu powodujące jego amputację, czyli metodę obecnie powszechnie stosowaną w II stopniu jako podwiązanie guzków krwawniczych sposobem Barrona. Niektórzy w ramach własnych modyfikacji czasami uzupełniają ją krioterapią. Już sam autor metody opisał wtórne krwawienia po zabiegu, a obecnie wiemy, że mogą one dotyczyć nawet 5% chorych.

Dr hab. med. Piotr Wałęga, Guzki krwawnicze i żylaki odbytu, Medycyna Praktyczna "Chirurgia" 2012/5

Jak zapobiegać powstaniu hemoroidów?

Najlepszym sposobem uniknięcia hemoroidów jest dbałość o regularne wypróżnienia stolcem o miękkiej, plastycznej konsystencji, niepowstrzymywanie oddawania stolca, o ile zajdzie potrzeba defekacji. Ważne jest kształtowanie nawyków dotyczących regularności wypróżnień. Do dbałości o higienę okolicy odbytu należy umycie okolicy odbytu ciepłą wodą, bez mydła, ewentualnie z użyciem środków do higieny intymnej. Ważna jest odpowiednia dieta bogata we włókna roślinne (zob. Błonnik), unikanie potraw sprzyjających zaparciom: czekolady, mocnej herbaty. Zaleca się umiarkowany wysiłek fizyczny, unikanie sytuacji prowadzących do wzmożonego ciśnienia w jamie brzusznej, np. dźwigania. Osobom mającym siedzący tryb życia zaleca się przerywanie siedzenia kilkuminutowymi ćwiczeniami, spacerem.

Hemoroidy: najczęściej zadawane pytania

Czy u osoby, u której stwierdzono krwawienie z odbytu i rozpoznano hemoroidy należy wykonać kolonoskopię?

Co prawda hemoroidy są najczęstszą przyczyną krwawienia świeżą krwią z odbytu, to jednak nie można z góry wykluczyć współistnienia innej, poważniejszej przyczyny krwawienia. W takiej sytuacji kolonoskopię należy bezwzględnie wykonać u osób po 45. roku życia i u każdej osoby z niedokrwistością z niedoboru żelaza.

Czy dieta ma wpływ na krwawienie z hemoroidów?

Tak. Na dwa sposoby. Po pierwsze, jeśli dieta nie zapewnia właściwego rytmu wypróżnień i powoduje zaparcie, to modyfikacja sposobu odżywiania sprzyjająca prawidłowym wypróżnieniom będzie zmniejszała ryzyko krwawienia z hemoroidów. Po drugie, są potrawy, który sprzyjają krwawieniu poprzez przekrwienie narządów miednicy małej. Zalicza się do nich ostre przyprawy i alkohol. Często pacjenci zauważają, że po spożyciu mocno przyprawionego pokarmu i alkoholu występuje krwawienie z odbytu, nierzadko obfitsze niż zwykle.

Czy hemoroidy, które wystąpiły w ciąży będą problemem po porodzie?

Zwykle hemoroidy, które wystąpiły w związku z ciążą zanikają po porodzie lub przestają krwawić. Ważne znaczenie ma unormowanie pracy jelit, unikanie dźwigania i normalizacja masy ciała, która niekiedy zbyt wzrasta w ciąży.

Czy leki mogą mieć wpływ na krwawienie z hemoroidów?

Tak. Dotyczy to osób stosujących leki przeciwpłytkowe i przeciwkrzepliwe, zalecane najczęściej przez kardiologów. Powszechnie stosowanym lekiem jest kwas acetylosalicylowy (aspiryna), który jest dostępny bez recepty i bywa także stosowany z wielu innych wskazań, jak przeziębienie czy bóle kostno-stawowe. Czasami jest jednym ze składników preparatów złożonych. W tej sytuacji pacjent może nie mieć świadomości stosowania kwasu acetylosalicylowego. Leki przeciwkrzepliwe to acenokumarol czy warfaryna, które są dostępne wyłącznie na receptę, a zatem przyjmowane świadomie przez chorego. Bywa tak, że stosowanie leków przeciwpłytkowych lub przeciwkrzepliwych prowadzi do pierwszorazowego krwawienia z odbytu, które mylnie przypisuje się hemoroidom, podczas gdy faktycznie jest wyrazem obecności dużych polipów czy guza jelita grubego. Wątpliwości rozstrzyga kolonoskopia.

Czy hemoroidy są przeciwwskazaniem do biopsji prostaty?

Nie. Okolica końcowego odcinka odbytnicy, przez którą przechodzi igła biopsyjna jest położona nieco głębiej niż obszar, w którym występują hemoroidy. Rozpoznanie raka prostaty jest sprawą na tyle ważną, że uzasadnione jest minimalne ryzyko niewielkiego krwawienia związanego z biopsją.


Data utworzenia: 18.04.2012
Udostępnij:
Wysłanie wiadomości oznacza akceptację regulaminu
    • Maksymilian
      2017-02-04 16:24
      Witam! Pragnę podzielić się własnym doświadczeniem w walce z hemoroidami. Od lat miewam te przykre dolegliwości, na które lekarze NIGDY nie znaleźli rozwiązania. Znalazłem je z Bożą pomocą! Mimo że dwa razy zostałem zakwalifikowany do zabiegu, dwa razy odstąpiono, nawet raz w ostatniej chwili, kiedy byłem ogolony i przygotowany do wywiezienia na salę operacyjną! Na moje szczęście! Lata leczenia i zapobiegania, poszukiwania skutecznych form walki z chorobą zmusiły mnie do wielu zmian w zachowaniu, diecie i higienie. Farmakologia jest i była jedynie chwilowo, doraźnie, aczkolwiek Hemorol zawsze polecam. Kluczem jest wiara i modlitwa o zdrowie, ale własne wysiłki również mają wartość. Apogeum nastąpiło, gdy pojawił się wielki guz zewnętrzny. Tutaj leki były nieskuteczne, także żadne okłady z cebuli i ziemniaków. Stosowałem wszystko, co mogłem naraz – odpowiednią dietę, zwiększyłem ilość płynów, jeszcze bardziej zadbałem o higienę osobistą, nasiadówki ziołowe. Tutaj przedstawię główne czynniki w pozbyciu się guza zewnętrznego, jak i ogólnej poprawie zdrowia tej okolicy: przyjęcie pozycji kucznej w trakcie wypróżniania (np. podłożyć zydelek bądź miskę pod nogi), okłady z lodu – 2-3 minuty raz, dwa razy dziennie oraz picie ziół o konkretnym składzie. Szukając pomocy odkryłem pewien dość drogi zagraniczny specyfik, lecz za ponad 10 zł skomponowałem sobie taką samą herbatkę. Oto składniki: skrzyp, szałwia, korzeń prawoślazu i rdest ptasi. Dwa tygodnie picia, tydzień, dwa przerwy i znów. Dodatkowo cennym wsparciem okazała się flora bakteryjna, ta o najbogatszym składzie – po 9-10 gatunków bakterii oraz polski specyfik tego typu ProctoLact M, jak i ostropest mielony. Dużo wnoszą kosmetyki do przemywania odbytu. Osobiście używam minimalną ilość najdelikatniejszych płynów przeznaczonych dla niemowląt (o najuboższym składzie). Są najlepsze. Mam nadzieję, że i Wam pomoże mój tekst. Życzę zdrowia i radości z życia!odpowiedz
    • pacjent
      2016-09-20 18:07
      Mam duży guzek 4 st i pękł mam się Martwić trochę skrzepu i krwi upłynęłoodpowiedz
Dodając komentarz akceptujesz regulamin

Publikacje, którym ufa Twój lekarz

Medycyna Praktyczna jest wiodącym krajowym wydawcą literatury fachowej. 98% lekarzy podejmuje decyzje diagnostyczne lub terapeutyczne z wykorzystaniem naszych publikacji.

 

Aktualności

  • Kampania „Szczęśliwa wątroba, szczęśliwy Ty”
    Polacy niewiele wiedzą o tym, jak ważna dla naszego zdrowia jest wątroba – twierdzą organizatorzy rozpoczynającej się kampanii edukacyjnej „Szczęśliwa wątroba, szczęśliwy Ty”. Kampania ma zwiększyć świadomość Polaków na temat istotnej roli tego narządu.
  • Druk wątroby 3D ułatwi operacje
    Student medycyny Uniwersytetu Jagiellońskiego Jan Witowski opracował innowacyjną, prawdopodobnie najtańszą na świecie metodę druku modeli wątroby 3D. Wydrukowane egzemplarze już pomagają operować pojedynczych pacjentów.
  • Sanepid: mycie rąk chroni przed WZW A
    Przestrzegania higieny nie można w tych czasach nazywać ekstrawagancją, a mycie rąk potrafi naprawdę skutecznie chronić przez WZW typu A – mówi PAP dyrektor Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Poznaniu dr Andrzej Trybusz.

Lekarze odpowiadają na pytania

Przychodnie i gabinety lekarskie w pobliżu

Leki

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies